ประวัติวิทยาลัย และตัวอย่างเครื่องถม

ประวัติวิทยาลัย

วิทยาลัยศิลปหัตถกรรมนครศรีธรรมราช เดิมชื่อว่า “โรงเรียนช่างถม”  ได้จัดขึ้นเมื่อ วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ.2456 ที่วัดท่าโพธิ์ ตำบลท่าวัง อำเภอเมือง  จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยมีท่านเจ้าคุณพระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนธชเถร เปรียญ)  เจ้าอาวาสวัดท่าโพธิ์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นเจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราช เป็นผู้ก่อตั้ง โรงเรียนช่างถม โดยท่านได้มองเห็นความสำคัญของวิชาช่างถมในสมัยนั้นว่า  หากไม่คิดจัดตั้งโรงเรียนวิชาประเภทนี้ขึ้น ต่อไปภายหน้าศิลปะประเภทนี้ อาจจะสูญหายไปจากเมืองนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของช่างถมนี้  โดยเฉพาะศิลปะประเภทนี้เคยเจริญรุ่งเรืองมาแล้วในประวัติศาสตร์สมัยกรุงศรีอยุธยา  เจ้าพระยานครทุกยุคทุกสมัย ได้ทำนุบำรุงเอาใจใส่เป็นพิเศษ จนมีชื่อเสียง และเกียรติประวัติดีเด่นทั้งในประเทศ และต่างประเทศ จนได้สมญานามว่า “ถมนคร”  ในการดำเนินการนั้นท่านเจ้าคุณพระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนธชเถร เปรียญ)  เป็นผู้อุปถัมภ์มาโดยตลอด  ได้จ้างครูมาทำการสอนโดยบริจาคเงิน (นิตยภัต)  ของท่านเป็นเงินเดือนครู ต่อมาโรงเรียนช่างถมได้ย้ายสถานที่  และเปลี่ยนชื่อโรงเรียนหลายครั้งด้วยกัน ซึ่งพอสรุปได้ดังนี้ พ.ศ.2456  ชื่อโรงเรียนช่างถม ตั้งอยู่ที่วัดท่าโพธิ์ เปิดสอนวิชาช่างถม หลักสูตร 3  ปี พ.ศ.2461-2464 ทางราชการได้รวมโรงเรียนช่างถม  รวมกับโรงเรียนประจำจังหวัด (โรงเรียนเบญจมราชูทิศ  ซึ่งขณะนั้นตั้งอยู่ที่วัดท่าโพธิ์เช่นกัน) พ.ศ. 2463  เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนปฐมบริบูรณ์ เปิดสอนวิชาช่างถม หลักสูตร 3 ปี พ.ศ. 2475  โรงเรียนได้ย้ายมาอยู่หน้าวัดวังตะวันออก ถนนราชดำเนิน เปลี่ยนชื่อเป็น  “โรงเรียนวิสามัญการช่าง” เปิดสอนวิชาช่างถม ช่างไม้ ช่างเย็บเสื้อผ้า  และต่อมาเมื่อ พ.ศ.2482 แผนกช่างไม้ ได้ย้ายไปอยู่ที่ตำบลปากพูน อำเภอเมือง  จังหวัดนครศรีธรรมราช (วิทยาลัยเทคนิคนครศรีธรรมราชในปัจจุบันนี้)  พ.ศ.2482 เช่นกัน แผนกช่างตัดเย็บเสื้อผ้า ก็ได้ย้ายไปอยู่ในบริเวณ  วัดพระเงิน ตำบลคลัง อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช  (วิทยาลัยอาชีวศึกษาจังหวัดนครศรีธรรมราชในปัจจุบัน)  ส่วนแผนกช่างถมก็ยังคงอยู่ที่เดิม พ.ศ.2482 เปลี่ยนชื่อเป็น  “โรงเรียนช่างโลหะรูปพรรณนครศรีธรรมราช” ตั้งอยู่หน้าวัดวังตะวันออกเช่นเดิม  โดยรับนักเรียนที่สำเร็จชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 เข้าเรียน 3 ปี  สำเร็จได้วุฒิประโยคมัธยมศึกษาตอนต้น พ.ศ.2505 เปลี่ยนชื่อเป็น  “โรงเรียนศิลปหัตถกรรมนครศรีธรรมราช” และเปิดสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย  ในปี พ.ศ.2516 ได้ย้ายสถานที่ไปอยู่ ณ สถานที่สร้างใหม่ คือบริเวณวัดหอไตร  ตำบลนา อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช (สถานที่ปัจจุบัน) พ.ศ.2519  ( 1 ตุลาคม 2519) กระทรวงศึกษาธิการ ได้รวมโรงเรียนการช่าง นครศรีธรรมราชและโรงเรียนอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช  และโรงเรียนศิลปหัตถกรรมนครศรีธรรมราช 3 แห่งเข้าด้วยกัน ใช้ชื่อว่า  “วิทยาลัยอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช” โดยให้ โรงเรียนการช่างนครศรีธรรมราช  เป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช วิทยาเขต 1  โรงเรียนอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช เป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช วิทยาเขต 2  โรงเรียนศิลปหัตถกรรมนครศรีธรรมราช เป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช  วิทยาเขต 3 พ.ศ. 2522 ( 1 มกราคม 2522) กระทรวงศึกษาธิการ  ได้ประกาศแยกวิทยาลัยอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช  โดยแยกวิทยาลัยอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช วิทยาเขต 1  เป็นวิทยาลัยเทคนิคนครศรีธรรมราช ส่วนวิทยาเขต 2-3  ยังคงเป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช พ.ศ. 2523  ( 1 มกราคม 2523) กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศแยก วิทยาลัยอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช  ออกเป็น 2 วิทยาลัย คือ วิทยาลัยอาชีวศึกษานครศรีธรรมราช  และวิทยาลัยศิลปหัตถกรรมนครศรีธรรมราช และตั้งแต่ พ.ศ.2523  เป็นต้นมา วิทยาลัยฯ ได้เป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย ในชื่อ  วิทยาลัยศิลปหัตถกรรมนครศรีธรรมราช จนถึงปัจจุบัน

ตัวอย่างสินค้า

เครื่องถม